Wetenschappelijk onderzoek als huisarts: welke mogelijkheden zijn er?
Wie graag wetenschappelijk onderzoek doet, hoeft huisartsgeneeskunde daarom niet van zijn lijst te schrappen.
Huisarts Steve Van Den Bulck combineert patiëntenzorg met onderzoek en onderwijs. Hij promoveerde in de biomedische wetenschappen, leidt toekomstige huisartsen op en is actief als docent. Zijn carrière illustreert hoe breed een academisch parcours binnen huisartsgeneeskunde kan zijn.
Van toekomstige chirurg naar huisarts
Steve wist al jong dat hij geneeskunde wilde studeren.
Aanvankelijk wilde hij chirurg worden. Tijdens zijn opleiding merkte hij echter dat werken binnen de ziekenhuiscontext minder bij hem paste. Hij maakte daarom bewust de overstap naar huisartsgeneeskunde.
Wat hem aansprak, was onder andere het langdurige contact met patiënten en de mogelijkheid om mensen binnen hun eigen leefwereld te leren kennen.
Zijn academische ambities verdwenen daarmee niet.
Kun je als huisarts doctoreren?
Steve bewijst met zijn eigen parcours dat het kan.
Ongeveer tien jaar nadat hij huisarts werd, begon hij aan een doctoraat. Hij combineerde dat gedurende zes jaar halftijds met zijn werk in de huisartsenpraktijk.
Hij benadrukt wel dat zo’n combinatie toewijding vraagt en ondersteuning nodig heeft.
Een academische carrière hoeft bovendien niet automatisch een doctoraat te betekenen. Huisartsen kunnen zich op verschillende manieren wetenschappelijk engageren, extra opleidingen volgen of expertise ontwikkelen binnen specifieke domeinen.
Wetenschap gebeurt ook in de huisartsenpraktijk
Wetenschappelijk werken hoeft evenmin volledig buiten de praktijk plaats te vinden.
Steve geeft het voorbeeld van kwaliteitsinstrumenten waarbij gegevens uit de eerste lijn gebruikt worden om zorg te meten en vervolgens feedback te geven aan artsen. Zo kan data bijdragen aan een cyclus van voortdurende kwaliteitsverbetering.
Ook tijdens de opleiding tot huisarts komen studenten in aanraking met wetenschappelijk werk via hun masterproef. Die kan bijvoorbeeld bestaan uit een onderzoeks- of kwaliteitsverbeterproject.
De breedte van huisartsgeneeskunde creëert veel onderzoeksvragen
Een ander voordeel is volgens Steve de breedte van het vakgebied.
Wie binnen een sterk afgebakende specialisatie werkt, zal voor onderzoek vaak binnen datzelfde domein blijven. Huisartsgeneeskunde raakt daarentegen aan heel veel medische en maatschappelijke thema’s.
Daardoor zijn er binnen huisartsgeneeskunde ook heel wat verschillende onderwerpen waar je wetenschappelijk onderzoek naar kunt doen.
Steve zelf bouwde expertise op rond kwaliteit van zorg en population health management. In zijn onderzoek kijkt hij onder meer naar uitdagingen zoals artsentekorten en een toenemende zorgnood.
Welke richting je uitgaat, hangt sterk af van je eigen interesses.
Huisarts worden betekent levenslang blijven leren
Voor Steve is leren nooit echt gestopt.
Naast zijn praktijk en onderzoek begeleidt hij artsen in opleiding en geeft hij les. Tegelijk benadrukt hij dat ook hij van studenten en jonge collega’s blijft leren.
Dat maakt “levenslang leren” meer dan een slogan. Richtlijnen veranderen, nieuwe kennis ontstaat en de gezondheidszorg evolueert voortdurend.
Wie huisartsgeneeskunde interessant vindt én graag met onderzoek of onderwijs bezig is, hoeft dus niet tussen die interesses te kiezen.
Steve combineert ze.
Luister naar de aflevering
Luister naar aflevering 6 van Huisarts in zicht en ontdek hoe onderzoek, onderwijs en patiëntenzorg binnen één loopbaan samenkomen.